Seaworld

Seaworld

maandag 30 juni 2014

We're back home!

Zoals de titel beschrijft zijn we weer thuis. Wij althans. Onze bagage staat helaas vanwege de bagagechaos nog ergens opgestapeld op London-Heathrow. Gelukkig op de terugweg dan maar. Op de heenreis wordt je helemaal ongelukkig. Maar terug naar New York. Wij vertrokken na het ontbijt voor onze reis naar Huntington. We zouden eerst met de metro gaan, maar hadden uiteindelijk besloten om ons door een taxi naar het dichtstbijzijnde station te laten brengen. Dat scheelde toch een metrorit in de metro.

Het was uiteindelijk een gezellige middag in Huntington dankzij het heerlijke weer en de gastvrij familie. Echt heel gezellig en altijd leuk om je familie even te zien. Dankzij een lift van mijn neef naar de luchthaven van JFK arriveerde wij hier toch redelijk vroeg, maar dat bleek uiteindelijk geen overbodige luxe. Het was ontzettend ruk bij het inchecken van British Airways en helemaal bij de twee douanes die je moet passeren. Dit kostte uiteindelijk meer dan een uur. Gelukkig hadden we nog tijd voor een lekkere snack, voordat wij aan boord gingen.

De vlucht verliep heel voorspoedig. Dit kwam vooral door de upgrade die wij hadden gekregen van British Airways. Deze werd ons aangeboden, doordat de economy class overboekt bleek te zijn. Uiteindelijk begrepen wij wel waarom de prijzen hiervan zo duur zijn. Je krijgt er van alles. Inclusief een veel betere menukaart, maar wij vonden het leuk om mee te maken maar zouden we niet zoveel extra voor willen betalen.

De vakantie zit er nu helaas op, maar we komende dagen lopen we nog een beetje met de gedachten in Amerika. Ik hoop dat iedereen met plezier heeft mee genoten van onze avonturen, want dat waren er heel veel. En wie weet. Tot volgend jaar dan.


vrijdag 27 juni 2014

South-Manhattan en Brooklyn

De laatste volle dag van deze vakantie is dan toch aangebroken. We begonnen deze dag met een vroege start, want we hadden veel bezienswaardigheden op de planning staan. Namelijk zo'n beetje alles ten zuiden van Times Square. Qua omvang valt het wel mee, maar de hoeveelheid bezienswaardigheden is erg groot. En dan laat ik de ladingen Engelsen, Chinezen, Zweden, Canadezen en wat nog meer allemaal, maar buiten beschouwing. Het leuke is wel dat we door iedereen welkom thuis worden geheten. Elke gids herhaalt namelijk het stichtingsverhaal van Manhattan door de Nederlanders. Daarna vragen ze of er Hollanders aan boord zijn en dan zeggen ze allemaal welkom thuis. Jullie zijn teruggekomen. Het leukste vonden wij als al die nationaliteiten dan ook de gids gaan na spreken: "Welkom thuis in nieuw Amsterdam" gaan zeggen. Ik moet zeggen. De meeste moeten echter nog wel werken aan hun uitspraak. 

Onze eerste stop was het Empire State Building. We zijn helemaal naar boven geweest en het uitzicht was erg mooi. Vooral omdat je nu zowel noord als zuid kunt bekijken. Onze tweede stop was ground zero. De twee grote watervallen vonden wij erg mooi gemaakt, omdat het echt de leegte laat zien die de torens hier hebben achtergelaten. Ook het speciale monument voor de omgekomen politiemensen en brandweerlieden. Zeker de moeite waard. We besloten om hierna binnendoor via Wall Street naar het zuidelijkste puntje van Manhattan te lopen. Nou wel liepen van de ene drukte in de andere. Amerikanen houden niet van soccer zeggen ze, maar ze stonden in de middagpauze met zijn allen wel mooi naar de eerste wedstrijd te kijken. 

Hierna was het tijd voor de boottocht naar het Vrijheidsbeeld en Ellis Island. De wachtrij zag er erg lang uit, maar dit bleek vooral te zijn vanwege de veiligheidscontrole voor het aan boord gaan van Statue Airways. Het zag er tenminste net zo uit als op de grote luchthavens. Zoals gewoonlijk alle spullen in een bakje stoppen en dan door een röntgenapparaat. Helaas bleek er in een tas voor ons een wel heel gevaarlijke pen te zitten, want deze moest wel drie keer door de scanner heen, voordat hij niet staatsgevaarlijk werd verklaard.  Het Vrijheidsbeeld ziet er erg mooi uit. Zeker als je ervoor staat. Het is toch een ander gevoel dan als je het op tv ziet. Het blijft toch een mooi cadeau wat ze van de Fransen hebben gekregen. Verder hebben we nog een bezoek gebracht aan de Verenigde Naties en Brooklyn.


Morgen begint helaas alweer de terugreis. Doeidoei!


donderdag 26 juni 2014

North-Manhattan, Harlem and the Bronx.

De eerste nacht in New York was een korte nacht. Niet omdat we te laat naar bed zijn gegaan, maar omdat we wegens geluidsoverlast van de lift en de mede hotelgasten niet konden slapen. Onze kamer lag namelijk naast de ontbijtzaal en recht voor de lift. Na contact met de receptie en de manager vanmorgen hebben we nu een nieuwe kamer aan de zijkant van het hotel. We mochten onze bagage inpakken en dan werd het voor ons naar een andere kamer gebracht, zodat wij op pad konden gaan. Zij vonden het ook niet kunnen. De nieuwe kamer en het ontbijt bevallen ons redelijk goed. Zeker omdat het een stadshotel is.

Voordat we aan het ‘toerisje’ spelen konden beginnen moesten we eerst nog even onze voucher omruilen voor echte buskaarten. Deze konden we voor een aanbiedingsprijs meteen laten upgraden naar een VIP status. Dit is zeker handig, omdat je nu alle bussen binnen mag en niet alleen jouw kleur en je hebt voorrang op zitplaatsen en bij het instappen. Bij drukke punten echt een aanrader.

We hebben vandaag gekozen voor de noordelijke kant van Manhattan in combinatie met the Bronx en Harlem. We begonnen de tour met een bezoek aan het history museum of New York en het Natural history museum. Beide museums waren het bezoekje wel waard, maar wij zouden er niet terugkeren. Vooral het museum over de natuurlijke geschiedenis vinden wij erg groot en onoverzichtelijk. Het is leuk om de ontwikkeling van mens en dier te zien, maar wij konden de lijn en de logica in de opbouw van de tentoonstellingen niet inzien.

Daarna was het tijd voor een bezoek aan de Church of Saint John the Divine en het graf van generaal Ulysses Grant. De Amerikaanse held van de burgeroorlog. Tenminste vanuit het Union ( noordelijke ) perspectief. Na deze twee korte stops sprongen wij over in een bus die ons door Harlem en zou rijden. Tijdens deze rit waren voor ons vooral het New York Yankees stadion en het Apollo theater de hoogtepunten. Beide waren erg mooi om te zien. Vooral het Yankee stadion trekt echt de aandacht in de omgeving.

De laatste stops voor ons vandaag waren het Metropolitan museum of Modern Art, Central Parc, Broadway, Times Square en Madame Tussauds. Deze laatste stond eigenlijk niet op ons lijstje, maar aangezien wij er met de New York pass toch al gratis naar binnen mochten en er niet zoals in Amsterdam niemand stond besloten wij om even een rondje te gaan lopen. Wij vonden hem leuk om te zien, omdat er heel veel bekende Amerikanen stonden die in hun werkomgeving waren afgebeeld en niet willekeurig waren neergezet. In de avond hebben we lekker gegeten bij Applebees.

Morgen gaan we weer op stap om dan vooral de zuidkant van Manhattan te ontdekken. Op de lijst met the must sees staan onder andere: Empire State building, Wall Street, Brooklyn, Rockefeller center, Ground Zero, 9/11 Tributecentre, Statue of Liberty, Ellis Island en verder zien we wel of we tijd en zin hebben voor Chinatown, Little Italy, Greenwich, Soho, het Intrepid museum of South Harbour.


Doeidoei!

woensdag 25 juni 2014

We zijn in NYC!

Je kent dat wel. Je hebt allerlei ideeën over wat je nog wilt doen, maar uiteindelijk ga je toch maar naar de luchthaven. Aangezien ons vliegtuig om 13.35 zou vertrekken wilden wij er om 11 uur wel zijn. Gewoon rustig inchecken en langs de douane. Nou dat was een fluitje van een cent. Voor het eerst door een bodyscan gegaan en ook me eigen foto maar bekeken. Ze vonden niks verdachts dus ik mocht zo doorlopen. Je lichaam ziet er toch wel apart uit op een Röntgenapparaat, maar het leek ons toch niet echt een leuke baan. Om continue naar het lichaam van mensen te kijken.

De vlucht met JetBlue Airways verliep heel snel. Als eerste was er gewoon wifi aan boord. Wat natuurlijk super chill is. Hier kunnen de Europeanen nog wat van leren. Voor ons gevoel zou de vlucht nog wel wat langer mogen duren, maar er werd al heel snel omgeroepen dat de landing ingezet zou worden. We hebben niet eens van het inflight entertainment gebruik gemaakt. Alleen maar op internet gezeten en een beetje gelezen. De service was ook prima met drinken en een snack. Er zat tenminste overal een echte smaak aan.

Het langste oponthoud hadden wij echter bij de bagagebanden, want wij hoefden niet te worden gecontroleerd in New York. JetBlue heeft een eigen terminal met een eigen taxi standplaats voor de deur. Dit is ideaal. De taxireis verliep relatief snel, maar het blijft een dure grap. Het is gelukkig wel een goed gevoel dat het vaststaande prijzen zijn. het Country Inn in Queens is een prima kleinschalig hotel. Het is netjes schoon en lekker op loopafstand van de metro met een ontbijt erbij.

Morgen gaan we beginnen aan onze tocht door New York.

dinsdag 24 juni 2014

De laatste volle dag in Orlando

Vandaag stond de tweede dag Universal op het programma. Dit maal wilden wij naar de Studios gaan. De dag begon lekker snel met een bezoek aan de attracties van ET, The Simpsons en Men in Black. Die blijft toch altijd geweldig om te doen. Daarna zijn wij even gaan kijken bij het nieuwe waterfront van Diagon Alley. Het ziet er toch wel erg mooi uit al. Helaas vonden wij de stenen ingang wat tegenvallen, omdat het alleen maar wat bakstenen muren zijn. Hier hadden ze wel wat meer aandacht aan mogen geven vonden wij.

Wat ons ook opviel was dat je hier en daar al de eerste kleine magische dingen ziet zoals Kreacher en de eerste toevoegingen voor de nieuwe magische toverstokjes. Verder zagen wij wel al de stoomtreinen oefenen, maar dat ging nog niet zo goed volgens ons. Het rijden verliep erg stoterig, maar dat hoort toch ook wel een beetje bij een stoomtrein. Hierna hebben wij nog lekker de Twister, Disaster, Hollywood Rocket en onze favoriet de Mummy gedaan. Wat blijft deze toch erg leuk gedaan. Vooral het kleine stukje achteruit wat niemand verwacht die hem niet kent.

Aangezien we nog tijd genoeg hadden zijn we nog even naar Island of Adventure gegaan. We hebben hier een kleine rondje gedaan, omdat we de meeste attracties al gedaan hadden. Gelukkig begon de grote uitstroom juist net, omdat er onweer in de lucht zat. Dit scheelde weer voor in de uren daarna. We hebben ons prima vermaakt in Orlando.

Morgen verlaten wij Florida voor een paar dagen New York.

maandag 23 juni 2014

Een dag met veel water

je hebt dat wel eens. Een dag waar je voor je gevoel meer tijd hebt dan eigenlijk gepland. We begonnen de ochtend vroeg met een bezoek aan Aquatica. Nu was het hier nog rustig. Richting een uur of twee werd het drukker en drukker, maar gelukkig hadden wij alle glijbanen al gedaan. Er was vandaag geen wolkje aan de hemel en dat was goed te merken, want het werd niet alleen drukker, maar Aquatica begon ook steeds meer op een aquarium met gestoomde kreeften te lijken. Zoveel als in Aquatica hebben ze er bij de Red Lobster geeneens. De glijbanen waren erg leuk om te doen, maar wij vinden het iets teveel van hetzelfde.

Hierna besloten wij om even lekker een rondje te gaan rijden met de auto in de airco, omdat het echt hartstikke benauwd was. We hebben uiteindelijk de Orange Blossom afgereden en hebben nog een bezoek gebracht aan de Florida Mall. Hier lekker in de airco geluncht en daarna doorgereden naar Seaworld. Hier wilden wij nog een aantal shows bekijken en dan vooral de avondshows. Deze zijn erg mooi gemaakt, maar het toppunt voor ons was toch wel de mime speler bij  de zeeleeuwen show. Wat is die man goed zeg en hij doet alles uit zijn hoofd. Hier kan je echt heel lang naar blijven kijken. Vooral als de
 slachtoffers' niks doorhebben. We hebben de avond afgesloten met de nieuwe avondshow van de Killer whales. Wij vonden het allebei een zeer mooie show, maar wel echt Amerikaanse met alles wat er bij zit tegenwoordig.

Morgen gaan wij naar Universal Studios. Onze laatste volledige dag in Orlando.

zondag 22 juni 2014

Een paar honderd mijl

Je kent dat wel, een dag waar alles goed gaat. We waren vandaag lekker vroeg op pad naar Daytona. Helaas was de Speedway afgesloten en dus reden wij direct door naar het wereldberoemde strand. Na hier ruim een uur te hebben verbleven vonden wij het mooi geweest. Wij stonden eerst op het strand te kijken naar een oefening van de reddingsbrigade. Dit was erg mooi om te zien. Ze worden op zee van een boot afgegooid en moeten dan binnen een bepaalde tijd een parcours hebben afgelegd. De deadline moet heel scherp zijn geweest, omdat ongeveer de helft het al had opgegeven. Eerst een stuk zwemmen met allerlei hindernissen en dan nog allerlei oefeningen op het strand. Toen wij wegreden zagen wij waarom het van belang was dat je op het verharde stuk blijft. Een kleine auto zat vast, maar kwam gelukkig wel vrij. Dit wilden wij toch niet dus gingen wij er maar snel vandoor.

Hierna zijn wij over een zeer mooi stuk weg naar het noorden gereden richting Saint-Augustine. Dit plaatsje blijft altijd leuk om te bezoeken, omdat het erg mooi gemaakt is. Al blijft het wel erg commercieel, maar dat kun je ze niet kwalijk nemen. Na een bezoekje aan het San Marcos fort en het stadhuis plus een uitgebreidde rondwandeling vonden wij het wel weer welletjes en zijn wij helemaal binnendoor teruggereden. Dit duurde wel 1,5 uur langer dan de snelweg, maar je ziet echt mooie stukken onderweg zoals Wekiwa en Ocala national forest. Ook kom je op plaatsen waar de tijd stilstaat en waar ze nooit toeristen zien. iedereen blijft maar heel apart kijken naar ons Hup Holland Hup vlaggetje op de auto.

Verder hebben wij lekker gezwommen en hebben we nog even rondgekeken in de omgeving. Morgen staat een bezoek aan Aquatica op het programma. In de late middag willen we Seaworld nog een keer doen.

zaterdag 21 juni 2014

Werkweigering in Seaworld

Soms heb je van die dagen dat niet iedereen precies doet waar hij voor 'aangenomen' is. Nou vandaag hadden ze dat in Seaworld. Onze bestemming voor vandaag. We waren redelijk op tijd in het park, maar het was al erg druk. Gelukkig hebben we onbeperkt toegang dus kunnen we er nog een keer in de avond heen.

We begonnen onze dag in de uithoek bij Kraken en Journey at Atlantis waar het nog redelijk rustig was. Hierna was de nieuwe attractie Antarctica Empire of the Pinguïn aan de beurt. We waren net de eerste bocht in na 40 minuten wachten toen de attractie ermee stopte. Uiteindelijk zijn we heel rustig naar het einde gehobbeld waar de pinguïns leven. Buiten het feit dat hij stuk was vonden wij hem niet zo bijzonder eigenlijk. Wij begrijpen niet waarom je nou zo'n hele tocht moet maken. Ze hadden er in onze ogen beter meer Arctische dieren kunnen neerzetten. Het verhaal van de jonge Pinguïn is wel grappig, maar wij vonden het een beetje zonde van het geld.

Hierna was de altijd leuke Pets Ahoy show aan de beurt. De show begon heel gesmeerd alleen na vijf minuten kwamen er drie katten die blijkbaar in staking waren, want ze hadden het werk neergelegd. Ze liepen rustig rond op het podium en gingen af en toe lekker zitten tot ze maar weggehaald werden. Hierna kon de show weer verdergaan en de boodschap die men wilt overbrengen is in onze ogen toch wel een goede. Helaas bleek Anheuser Busch niet alleen het salaris van de katten niet op tijd betaald te hebben. Ook een witte eend en een langharige kat waren in staking en voerden hun taken niet uit. Wij waren van tevoren op de hoogte van de afnemende bezoekersaantallen in Seaworld, maar niet dat de salarissen niet werden uitbetaald.

Toen was het tijd voor de top show van Seaworld. Natuurlijk One Ocean. Wij keken allebei uit naar deze show, omdat het toch erg mooie beesten zijn die orka's. De show begon met de gebruikelijke sprongen, maar ook hier bleek een hardnekkige vakbondsman te leven. Deze vakbondsman genaamd Tilikum ( of Shamu zoals men ons graag wil laten geloven ) kwam het bassin binnen gezwommen, maar had blijkbaar besloten dat hij alleen rondjes wilde zwemmen en werd gauw weer afgevoerd, voordat hij de rest ook in paraatheid zou brengen. De show verder was erg mooi en gestroomlijnder dan twee jaar geleden vond ik. 

Verder hebben wij genoten van de verschillende dieren zoals manatees, sea lions en natuurlijk de Manta achtbaan. Het blijft echt een hele aparte belevenis die houding. 


Morgen gaan we naar Saint-Augustine en Daytona Beach. Doeidoei!

vrijdag 20 juni 2014

Je neemt je werk serieus of niet.

Na de zware dag van gisteren besloten wij om vandaag een relax dagje te doen. We besloten om eerst even naar Legoland te gaan, omdat we toch gratis kaartjes hadden. Het was allemaal best mooi gemaakt en als iets gratis is blijft het toch leuk. Vooral de aspecten van Miniland USA vonden wij erg geslaagd. Ze hebben de bekende punten van de VS erg mooi nagebouwd zoals de golden gate bridge, Statue of Liberty en the White house. Ook alle Star Wars modellen zagen er erg gelikt uit. Hierna zijn wij nog naar het oorlogsmuseum van Kissimmee gegaan en in de avond hebben wij 'fanatiek' een poging gedaan tot watervolleybal. 

In onze rit naar Legoland viel ons vooral het verschil in landschap op tussen Orlando/Kissimmee en de gebieden in het binnenland van het niet toeristische Florida. Terwijl men in Orlando nog een poging doet alle smerige en niet onderhouden dingen te verbergen was dit hier totaal niet het geval. Maar toen wij bij Legoland aankwamen was het nog heel rustig en dat bleken de medewerkers bij de kaartcontrole niet te waarderen. Samantha mocht zonder te worden gecontroleerd doorlopen, maar bij mij moest de legitimatie erbij. Dus wij vroegen aan die guppenkop waarom hij haar dan niet gecontroleerd had. Oh ja dat ben ik vergeten. Je hoeft ook echt niks te kunnen. Maar goed alle administratie bij mij afgehandeld en toen hij tevreden was na vijf minuten vroeg hij ineens hoe Samantha de controle voorbij kon zijn. Tsja dat heb jij net gedaan. Je controleerde haar niet. Nee, natuurlijk lag het niet aan hem, maar wij lagen in een deuk en mochten gelukkig doorlopen. Het park op zich is best leuk, maar niet echt iets voor ons. 

Hierna was het tijd voor een bezoek aan het oorlogsmuseum van Kissimmee. Dit is een niet zo groot museum, maar wel leuk voor de afwisseling. Ze vertellen korte verhalen over de oorlogen waar Amerika bij betrokken was. Het gene wat mij opviel was wel de soms wat rooskleurige beschrijving over de acties van Amerika in de oorlogen. Hierna op de terugreis bleek de auto ineens erge dorst te hebben dus maar een stop bij de Racetrac. Ik ging betalen met de creditcard van Samantha. Bij de kassa aangekomen vroeg de caissière of mijn naam wel Samantha was. Nee, joh mijn ouders dachten dat ik een meisje was en hebben me daarom vast zo genoemd. Helaas kon zij de grap niet echt waarderen en toen wees ik maar gauw naar de auto. Dat mag niet. Hebt u legitimatie bij u? Ja, natuurlijk en toen was de kous voor haar af. Zij kon niks meer zeggen om over te klagen en ik moest toch wel erg glimlachen toen ik wegliep. Wie stomme vragen stelt kan een bijdehand antwoord terug verwachten natuurlijk. S ‘avonds hebben we heerlijk gezwommen in het mooie zwembad bij het hotel. 


Morgen staat Seaworld op het programma en we zijn benieuwd wat ons daar allemaal opvalt.


donderdag 19 juni 2014

Magic Kingdom

Voor vandaag hadden wij Magic Kingdom in de planning staan. Ons laatste bezoek aan de gebieden van Walt Disney. Wij stonden vandaag vroeg op, omdat het toch nog wel een stukje rijden is. Helaas duurt het altijd wel even, voordat je bij de ingang staat. Volgens de crowd calender moest het vandaag rustig zijn, maar daar was niet echt veel van te merken. Het leek wel of elk hotel was leeggelopen.

Wij begonnen ons rondje via de Jungle cruise en pirates. Hier hadden wij geluk, want iedereen had besloten om fantasyland te overspoelen net als een tsunami. Daarna gingen wij naar splash mountain en big thunder mountain. Hier vielen de wachttijden ook nog erg mee. We begonnen echter wel de drukte te merken. Toen wij voor the haunted mansion stonden te wachten stonden wij te kijken naar een kind wat blijkbaar genoeg haar had, want ze wilde een gratis knipbeurt door haar ventilator. Na een paar minuten met draaien liep het arme apparaatje vast. en werd ze boos op haar vader, omdat die niet had opgelet. Nee het is natuurlijk papa's schuld dat ik stom bezig ben. Hij moest mij ten slotte opvoeden. Toen wij de attractie uitkwamen begrepen wij pas waarom ze het deed. Tijdens de attractie werd er gevraagd om nieuwe zielen voor in het landhuis. Volgens ons dat haar doel, maar helaas was het een mission failure. Ze was gelukkig wel van de dode haarpunten af.

Hierna was het de beurt aan fantasyland waar wij zo'n beetje een bezoek brachten aan alle attractie. Wij hadden echte besloten om Belle, maar over te slaan. Wij voelden er echter niet zo voor om 45 minuten te wachten om dan voor gek gezet te worden. De nieuwe dwergen achtbaan vonden wij erg tegenvallen. Hij was erg mooi gemaakt, maar hij was kort en er gebeurde maar weinig. Een paar kleine afdalingen en bochtjes en dat was het. S'avonds hadden wij een reservering staan bij het plaza restaurant. het eten was niet zo bijzonder, maar wij vonden vooral de serveerster interessant, omdat ze waarschijnlijk pas gegeten had. Tenminste zaten haar kleren helemaal onder de vlekken. en dan kijkt ze haar als je moet lachen. Tsja sorry mevrouw, maar dit kon echt niet. Aangezien het al laat is en wij ook wel moe zijn laat ik het hier bij.

Tot morgen.

woensdag 18 juni 2014

Island of Adventure

En dat is drie. Vandaag zijn wij voor het eerst naar de derde grote pretpark aanbieder in Florida geweest. Te weten Island of Adventure van Universal. Maar voordat wij in het park aankwamen was het tijd voor een ontbijtje bij de McDonald's. het eerste deze vakantie en de sausage mcmuffin's smaakte heerlijk. 

Na dit heerlijke wakker worden was het tijd voor actie. Wij hadden besloten om vandaag naar Island of Adventure te gaan. Bij aankomst bleek het druk te zijn, maar ongeveer de helft van de mensen ging de andere kant op. Wij besloten om eerst naar Harry Potter te gaan waar de wachttijd was opgelopen tot 'maar' 75 minuten. Gelukkig is er in de wachtrij genoeg te zien, want van de Wi-Fi moet je het niet hebben. Eenmaal aangekomen mochten wij met een ander tweetal aan boord. Helaas werden wij er tot driemaal toe met zijn vieren uitgehaald, omdat deze 'guppenkoppen' de mensen niet op de juiste plaats vonden zitten. Gelukkig konden we hierna wel de attractie doen. Hij blijft erg leuk. 

Maar bij de uitgang toch geëist dat er een supervisor bijkwam, want wij vonden dat niet kunnen. Dat deze personeelsleden niet fatsoenlijk kunnen indelen is niet onze fout. Je kunt toch wel tot vier tellen en kijken wie er waar moet zitten lijkt ons, maar dat valt dus vies tegen bij sommigen. Duizendmaal excuses gehoord, want dat mocht echt niet gebeuren. De personeelsleden zouden een waarschuwing krijgen, maar het mooiste was een fastpass die overal ingezet kon worden plus een extra fastpass die bij alle attracties ingezet mocht worden. Hij gold helaas, maar voor één attractie. Wij hadden hier al meteen een goed idee voor. Namelijk de Ripsaw Falls, omdat die altijd een lange wachtrij heeft. Nou dat klopte met 70 minuten. Wij zaten er binnen vijf minuten in. Dat is toch lekker. Nu willen we het ze best vergeven. Hierna ook meteen maar de andere waterattracties gedaan. We waren compleet doorweekt. 

Wij hadden vooral 'genoten' van onze boot bij Jurassic Parc. Wij waren de enige die niet van de Amfur organisatie uit Fortaleza waren. De attractie was leuk, maar wij hebben toch vooral gelachen om de mensen aan boord die steeds dachten dat er een dinosaurus aan boord zou springen. Zo hard gilden ze. Vooral de Stegosaurus zag er erg gevaarlijk uit, want ze doken allemaal naar de andere kant van de boot toen ze hem zagen. Tsja deze vastgelijmde herbivoren kunnen natuurlijk altijd beslissen om dat oude gras wat ze al jaren in hun mond hebben uit te spugen en een stukje Braziliaans vlees op te eten. Toen wij uitstapten vroegen wij ons toch wel af wat dit voor organisatie moet zijn, want het kan geen school zijn lijkt ons. Hierna besloten wij om nog even de superhelden te bezoeken. De Hulkcoaster en de Spiderman zijn altijd leuk om te doen. 

S ‘avonds hebben wij van de Longhorn genoten en zijn wij lekker rustig de International Drive afgereden. 


Morgen gaan wij naar Magic Kingdom. Ons laatste officiële bezoek aan het land van de muis met de grote oren.

dinsdag 17 juni 2014

Back in Orlando

Vandaag verlieten wij Ron weer voor een reis terug naar Orlando. Ditmaal echter niet in een Disney hotel, maar in het Sheraton in Lake Buena Vista. Maar eerst besloten wij om binnendoor te gaan rijden vanuit Venice naar Tarpon Springs. Dit duurde toch wel iets langer dan gedacht. Ons viel ook het grote verschil in de prijzen per gallon op. Koste regular in Naples nog 3,79 nu was hij in Dunedin/Clearwater 3,34. En dan hebben wij het in Nederland over grote prijsverschillen.

Zoals jullie wel weten is Tarpon Springs een oud Grieks dorpje en die geschiedenis wordt nu nog steeds misbruikt/gebruikt. Het is maar hoe je het wilt noemen. Hier hebben we lekker gewandeld en gewinkeld. Als je erg gehecht bent aan je eigen badspons moet je daar niet heen gaan. Je ziet de sponzen aankomen met bootjes en daar midden in het zand neergegooid worden. Dan ben je toch wel ineens erg blij met jou in een ontwikkelingsland gefabriceerd stuk kunststof. Ook hebben we hier even lekker Grieks geluncht. We hebben allebei voor een flatbread gekozen met allerlei Grieks lekkers erop.

Ons hotel voor de komende acht nachten is dus het Sheraton Lake Buena Vista. Bij de incheckbalie van het hotel kregen we te horen dat we eigenlijk een kamer zouden krijgen met één queensize bed omdat de kamers met Kingsize bedden niet meer beschikbaar waren. Helaas voor onze grote guppenkop bij de balie gingen wij hier niet mee akkoord, waardoor hij net zo rood begon te worden als de muren. Aangezien wij toch wel goed op de hoogte zijn van de verschillende kamers hebben wij, maar voor onszelf een kamer geregeld met twee bedden. Hij hoefde het alleen even akkoord te geven bij het kruisje en in te vullen op zijn computer. Alleen was hij blijkbaar zo mentaal in de war geraakt dat hij ons naar de verkeerde kant van de parkeerplaats stuurde. Gelukkig stonden wij vlakbij de lift en is alles aangekomen in de ruime kamer. De kamer is erg mooi en strak ingericht en we hebben uitzicht op de 'pool'. 

Na onze spullen uitgepakt te hebben zijn we nog even wat gaan eten in de omgeving. Gelukkig ligt de outlet South op vijf minuten rijden en dus zijn wij hier nog een paar uur zoet geweest. Maar wat was het daar druk. Het leek wel of de wereld zou vergaan en iedereen nog gauw wat moest inslaan, voordat het allemaal op was. Ook vonden wij het gebruik van pashokjes erg interessant. Aangezien wij meestal gewoon een paar dingen proberen als de deur van het hokje openstaat hebben onze 'soortgenoten' uit het zuiden des Amerika's niet echt geduld. Zij vinden het blijkbaar normaal om gewoon naar binnen te lopen en dan nog boos naar je te kijken ook. Tsja zo maak je weer eens wat mee.


Morgen staat een dagje Islands of Adventure op het programma. Wat we dan weet beleven lezen jullie dan wel weer.

maandag 16 juni 2014

Shopping and the beach

De laatste hele dag in Venice stond vandaag op het programma. Deze dag stond in het teken van een bezoek aan Fort-Myers en Naples. We begonnen onze dag met een heerlijk ontbijtje met kaas, ham en kipfilet. Waarbij ook vooral Ron's kat Dixie erg genoot van de kipfilet. Rond een uurtje of 10 uur vertrokken wij richting Fort-Myers waar wij zeer goed geslaagd zijn bij Gap, Calvin Klein en Tommy Hilfiger. Ook is het toch wel erg prettig dat er wifi aanwezig is. Zo is shoppen voor het thuisfront wel erg makkelijk.

Daarna besloten wij om niet naar Sanibel te gaan, maar gewoon rustig af te zakken via Fort Myers beach naar Bonita Springs. Dit was een hele leuke weg met vele winkels en mooie stranden. Toen kwamen wij aan bij het Lovers Key state parc. Wij waren niet van plan om hier lang te blijven, maar we zijn hier toch anderhalf uur geweest. We hebben lekker een Kano gehuurd en lekker rond gepeddeld op zoek naar 'wildlife' Helaas alleen wat vogels en vissen gezien. Tsja wie gaat er met deze temperaturen nu ook lekker op pad als dier zijnde. we werden wel uitgenodigd voor een bbq toen wij langs kwamen. Dit zou alleen nog wel wat lang gaan duren werd ons toegeroepen. Helaas hadden wij die tijd niet.

Na deze heerlijke tocht zijn wij doorgereden naar Naples. Lovers is een heel mooi state parc en het varen is ook erg leuk. In Naples hebben wij een bezoek gebracht aan Tin City. Altijd leuk om even doorheen te lopen. Toen reden wij door naar pier van Naples. Dit was toch wel een top moment voor ons, omdat er recht onder de pier dolfijnen aan het zwemmen waren. Dit was voor ons echt heel leuk om te zien, maar de vissers mopperden heel wat op ze. Wij vonden het juist wel slim. De vissers lokten de vissen met garnalen en aasvisjes en dan kwamen de dolfijnen om ze op te vreten.

Morgen gaan wij rustig naar Tarpon Springs en dan richting Orlando. Wat wij verder onderweg doen lezen jullie morgen wel.

zondag 15 juni 2014

Een wereldwonder?

Voor vandaag hadden wij Busch Gardens op het programma staan. De pharmacy was niks ernstig. Alleen wat keelpastilles voor Samantha. Toen wij wegreden was het bewolkt, maar het was toch lekker warm en het klaarde steeds meer op. Het park opende om 09.30 en wij kwamen er keurig om 09.45 aan. De eerste attractie die wij besloten met een bezoek te veren was Cheetah Hunt. Hier was de wachttijd 25 minuten en dit bleek de langste wachttijd voor de gehele dag te zijn. Wij vonden deze achtbaan vooral een opwarmertje, want erg spectaculair is hij niet. Hierna besloten we om maar door te lopen naar Montu. Hier konden we zo instappen en hebben we twee rondes gedaan. Eentje voorin en eentje achterin. 

Hierna besloten wij om lekker via de dieren in de Edge of Africa naar de bovenkant te gaan. Waar wij de leeuwen, hyena's en het nijlpaard bekijken. Onderweg zijn wij nog gestopt bij de Rhino Rally. Deze is toch niet meer helemaal de oude sinds de bouw van Cheetah Hunt. Gelukkig hebben ze nu wel allerlei diersoorten hier extra geplaatst om hem toch interessant te maken. Hierna was het weer tijd voor actie en gingen wij in Kumba, Sheikra en de verschillende water attracties. Van tevoren wordt er nog gewaarschuwd dat u misschien wel 'Soaked' kunt worden. Gelukkig voor ons besloot toch iemand in onze boot om een tas mee te nemen en deze met zijn leven tegen het water te beschermen. Wij gaven hem weinig kans, maar we konden zijn dappere poging toch wel waarderen. Helaas voor hem dachten de mensen daar op de kant anders over. Hier kunnen de lafaards voor één dollar mensen nat maken in de boten. En jullie raden het al. Onze dappere strijder werd frontaal geraakt en dit zorgde toch wel voor wat 'geïrriteerde' woorden naar de kant.

Verder hebben wij genoten wij de Gorilla's en de alligators die vlak voor ons neus bezig waren met spelen in het water en het besluipen van de mensen. Toen besloten wij om een compleet rondje te maken vanaf Congo met de trein. Hier voltrok zich een echt wereldwonder. Bij elk station komt er een nieuwe conducteur aan boord die iets verteld onderweg en ze werken niet echt samen. Tijdens het eerste stuk werd verteld dat de Addax herten waren uitgestorven in het wild. Heel vervelend vonden wij natuurlijk. Bij het tweede stuk naar Nairobi bleken er ineens nog 300 in het wild te leven volgens deze conducteur. Tijdens de laatste rit terug naar Congo bleken er ineens 800 in het wild te leven. Zelfs de mensen om ons heen hadden het erover dat deze diersoort zich wel heel snel voortplant om uitsterving te voorkomen. 

Op de terugweg naar de uitgang begon het donker te worden en toen wij net op de snelweg waren besloten de weergoden om alles naar beneden te laten komen. Wij besloten om onderweg maar te stoppen bij de Brandon mall. Hier hebben wij lekker gegeten in de foodcourt en lekker een beetje te winkelen.


Morgen gaan wij naar Naples en Fort-Myers.


zaterdag 14 juni 2014

Vrijdag de 13de

Een dag met twee thema's. Natuurlijk stond ook bij ons Nederland-Spanje centraal, maar verder hebben wij een lekker rondje gemaakt langs de golfkust en dwars door het centrum van Sarasota. We begonnen de ochtend met een oranje ontbijt en vertrokken daarna voor een rondrit door de omgeving. We begonnen onze tocht met een stop bij CVS/Pharmacy. Daarna vertrokken wij richting Casey Key voor wat sightseeing bij de rijkste der Aarde. Wat een kasten staan daar. We probeerden nog om een grote vrijstaande villa in mediterraanse stijl te kopen, maar helaas werden wij in onze Chrysler 300 niet serieus genomen. We moesten toch echt met minimaal een Mercedes langskomen, want wij zagen er met onze Nederlands elftal shirts toch wel uit als serieuze klanten.

Daarna ging onze reis verder via Siesta Key naar Sint Armands circle waar wij een tussenstop maakten bij Kilwin's ijssalon. we zijn ten slotte op vakantie en het kersen ijs smaakte voortreffelijk. Zeker wel een aantal mijl omrijden waard zeg maar. Het was heerlijk weer om even een rondje te lopen. hierna zijn we nog even naar de publix/target gereden voor de dagelijkse boodschappen en voor wat andere zaken die meteen de koffer in kunnen.

Hierna kwamen we thuis voor Nederland-Spanje. Ik ga geen verhaal schrijven over de vele hoogtepunten, want die worden nog wel 50x herhaald in alle media. Ook wij hebben er van genoten en ook de Amerikanen blijken hier en daar toch wel te kijken. Of in ieder geval de amerikanen met roots in Europa, Azië of Latijns-Amerika. Wij hadden toch wel verwacht op straat iets meer reactie te krijgen, maar we werden maar één keer aangesproken. Dit zal morgen met ons vlaggetje op de auto toch wel anders zijn.

Morgen gaan we naar Busch Gardens. Het park gaat om 09.30 open dus we hoeven er niet al te vroeg uit. Tot morgen doeidoei!

vrijdag 13 juni 2014

Een relaxed dagje

Na alle redelijk hectische dagen stond vandaag voor het eerst een op papier rustiger dagje op het programma. We zouden vandaag namelijk een bezoek brengen aan het Big Cat Habitat in Sarasota en het Myakka state park. 

De dag begon met een lekkere ochtend zwemrondje, waardoor iedereen klaar wakker was. Hierna vertrok de karavaan richting de Publix en de Target. Normaal gesproken zou je zeggen dat een bezoek aan de supermarkt heel vervelend is, maar hier blijft dat toch een aangename aangelegenheid. Wij gingen naar binnen met twee doelen. 1: boodschappen voor onze terugreis naar Orlando en het halen van de 'broodnodige' accessoires. Gelukkig zijn wij allebei goed gescoord op de elektronica, cosmetica en de food afdeling.

Hierna vertrokken we naar de grote katten. Ron had ons al verteld dat dit een non-profit organisatie was en dat donaties toch wel erg gewaardeerd zouden worden. Zijn glazen bol had gelijk, want we hebben er minimaal zes gezien. Maar dat is natuurlijk logisch. De beesten die ze hier houden komen allemaal uit privé bezit of zijn in beslag genomen door de staat. Wij vonden de voorstelling erg grappig, maar de atmosfeer werd toch afgemaakt door de Nathans hotdogs die daar verkocht werden. Voor ons was het hoogtepunt toch wel het voeren van de tijgers en de Kodiak beren. De hokken zijn niet heel groot, maar in onze ogen toch wel groot genoeg. 

Hierna reden wij door naar Myakka state park. Helaas waren wij net te laat voor de boottocht, maar wij hadden wel geluk bij de grote pier. Hier stonden drie jongemannen met een groot net te vissen, terwijl er naast hun een groot bord staat met verboden te vissen met een net. Maar waarom zou je jezelf eraan houden. Wij vroegen ons wel af als er staat verboden te parkeren met een boete erbij of ze het dan ook doen. Begrijpend lezen kan ook heel moeilijk zijn.

Onze drie vrienden hadden niet echt veel talent voor vissen, want in de drie kwartier die wij ze met hun netten hebben ze zien gooien hebben we welgeteld één klein visje gezien die direct weer werd teruggegooid. Zo blijft die grote ronde emmer natuurlijk droog staan jongens. Of zoals ze dan op vis-tv zeggen. 'Het kan wel eens tegenzitten'. Waar wij wel heel blij mee waren is dat onze vrienden hadden gezorgd voor vijf hele grote alligators die op een paar meter afstand van ons lagen. Wat blijven die beesten toch indrukwekkend.

Rond half zes kwamen wij aan bij de Outback. Toch wel mijn favoriete restaurant. Hier kwamen wij Ron met een paar Kennissen tegen en hebben wij heerlijk gekletst en gegeten. De spareribs vielen weer letterlijk van het bot af. Misschien kunnen we dat Amerikaanse bedrijf ook naar Nederland lokken.

Morgen staat een tochtje naar Siesta Key, St-Armands circle en Sarasota op het programma en daarna natuurlijk Spanje-Nederland.


Doeidoei.

donderdag 12 juni 2014

De reisdag

Voor vandaag stond de grote verhuizing vanuit Walt Disney World op de planning. We vertrokken naar Venice om een paar dagen te verblijven bij familie. Aangezien we pas om 10.30 opgehaald zouden worden door de Alamo shuttle kon de wekker voor het eerst later dan half 8 staan. Ondanks dat de wekker om 09.00 stond werden we toch eerder wakker. Al bleef Samantha lekker tot 08.30 liggen. Helaas was ik al om 07.30 klaar wakker. Na het bekijken van alle internetpagina's bleef het nog steeds stil aan de andere kant van het bed. Toen maar lekker een rondje buiten gelopen, maar de dame sliep nog steeds. Om 08.30 werd ook Samantha dan ook wakker.

Bij Alamo in Disney world hebben ze helaas maar drie medewerkers. Dus de wachttijd was opgelopen tot minimaal 3/4 kwartier. Aangezien wij maar een fullsize hadden was het volgens de medewerkster toch echt heel noodzakelijk vanwege de grote. Zoveel bagage gaat daar nooit inpassen. Ik raad u een groter type aan. Natuurlijk had ze ook een mooie aanbieding en hij was maar 251 dollar duurder. Echt een koopje meneer. Helaas ken ik het type fullsize een beetje en was er toch wel van overtuigd dat een fullsize wel genoeg moet zijn. Toen we toch uiteindelijk de sleutels kregen bleek alles er makkelijk in te kunnen. De auto die wij hadden bleek echter een grote afwijking te hebben en na overleg hebben wij deze dan toch maar ingeruild op de luchthaven van Tampa. Je wilt per slot van rekening niet continu naar rechts afwijken.

Het Tampa aquarium was erg mooi alleen viel het ons op dat de helft van de vissen die er volgens de bordjes in moesten zitten er helemaal niet waren. Dan krijg je toch al rare ideeën bij het visrestaurant wat erbij zit. Ybor city viel heel erg tegen. Het was er helemaal uitgestorven en het weer werkten ook niet mee.

We zijn nu lekker aangekomen bij mijn oom en hebben lekker gegeten en gezwommen. Morgen gaan wij op bezoek in Big Cat Habitat en Myakka state park.

woensdag 11 juni 2014

Aan beide kanten van het hek staan dieren in Animal Kingdom

Vandaag ging de wekker lekker vroeg, omdat wij op tijd naar Animal Kingdom wilden gaan. Wij hadden weliswaar fastpassen voor de populairste attracties Kilimanjaro, Kali river en Everest, maar het blijft toch een drukke periode. Wij kwamen om 08.30 aan bij het park met de bus en toen zijn wij direct doorgelopen naar Dinosaur. Daar stond helemaal geen wachtrij en toen direct er nog maar een keertje ingedoken. Het blijft toch een leuk gemaakte attractie.

Daarna liepen we door naar Azië om wat dieren te spotten. Onze fastpassen stonden pas voor de middag vast dus daar hadden we nog even de tijd voor. Voor Expedition Everest stond echter, maar vijf minuten wachttijd. Tsja wij houden ook van buitenkansjes. Deze achtbaan blijft altijd erg leuk en hij is ook vooral mooi gemaakt. En natuurlijk hebben we ook de yeti weer gezien. Toen we uit deze attractie kwamen liepen we richting Kali river en ook hier, maar 10 minuten wachttijd. Nouja zeg maar looptijd eerder. Wij hadden geluk met de boot, want wij kwamen er redelijk droog uit. De tweede keer tijdens onze fastpass begreep iedereen in onze boot waarom er toch voor 'soaked' gewaarschuwd wordt. Gelukkig hadden wij onze spullen in een gratis kluisje gelegd. De andere 10 Brazilianen bij ons in de boot vonden dat blijkbaar geen goed idee en probeerden de dikke rugtassen toch vooral in de middelste bak te proppen om te voorkomen dat ze nat zouden worden. Wij hadden al zoiets dat gaat niet goed komen want de tassen staken aan alle kanten uit, maar ze hadden er toch vertrouwen in. Nu durf ik toch wel de stempel 'mission failed' erop te plakken. Wij waren doorweekt, maar hun waardevolle spullen ook. Als je niet wilt luisteren naar het personeel moet je maar voelen hadden wij ons zo bedacht. Maar natuurlijk lag het aan iedereen en niet aan zichzelf, maar vooral het personeel was de schuldige. Zij hadden per slot van rekening pas drie keer gewaarschuwd. Ja dat is echt te weinig. Dat kan echt niet.

Hierna besloten wij op safari te gaan bij de Kilimanjaro met onze fastpass. Aangezien het middag was hadden wij gedacht dat de meeste beesten lagen te slapen. Dit bleek tot onze vreugde niet het geval te zijn en we hebben erg veel gezien. Onze chauffeur kreeg zelfs op zijn kop, omdat hij alles ophield, terwijl er een lange wachtrij stond. Helaas voor de planners houden struisvogels om de één of andere reden hier geen rekening mee. Het is kinderachtig, maar helaas niet anders. Daarna hebben wij lekker de rondtochtjes gelopen door Azië en Afrika op zoek naar Nijlpaarden, Tijgers en dergelijke.

Toen begon echter het slechte weer en besloten de weergoden om Orlando eens lekker te overladen met onweersbuien. Er werd direct omgeroepen dat men overging tot een complete rampenoefening bij alle attracties, want iedereen moest gelijk marcherend met alle bevelen opvolgend de attracties verlaten. ook werd er omgeroepen dat de attracties minimaal een uur dicht blijven in de stromende regen. Toch viel ons één ding op. we kunnen net zo goed mensen in een hok stoppen met de tekst 'kuddedieren' erbij. Als er iemand bij een attractie gaat staan die te horen krijgt dat hij toch echt een uur dichtblijft gaat de rest er ook maar staan. Tsja, je kunt nooit weten of jij meer geluk hebt natuurlijk. Dan heb je natuurlijk ook nog de koppige  'diehards' die gewoon het personeel negeren en zich naar binnen duwen en dan een paar minuten laten weer een illusie armer terugkomen. Maar natuurlijk was het niet hun schuld, want het was niet duidelijk uitgelegd. Nee het ligt nooit aan de kuddedieren die niet luisteren.

S'avonds hebben wij heerlijk gegeten in het Rainforest cafe. Echt een aanrader met heerlijk eten en een leuke sfeer. Het enige 'smetje' op de avond was dat Roberto toch echt hoopte dat wij ons voorgerecht en hoofdgerecht wel tegelijkertijd konden opeten. Hij was dan ook op zijn teentjes getrapt toen wij het hoofdgerecht linea recta terug stuurden naar de keuken. Ja maar het is heel druk. Helaas Roberto daar hebben wij geen boodschap aan. Doe het hoofdgerecht, maar na een half uur dan. Wij nemen wel extra lang de tijd.

Morgen verlaten wij het Caribbean Beach resort en vertrekken wij naar familie in Venice. Onderweg willen wij Ybor city en het Tampa aquarium met een bezoek vereren. De dagen in Disney world waren echt heerlijk en top geregeld.

Wat ons de volgende keer weer interesseert lezen jullie morgen.

Doeidoei

dinsdag 10 juni 2014

Epcot

het was dan eindelijk zover. Ons eerste dagje pretpark in Florida. We gingen vandaag naar Epcot om naar de toekomst, de Aarde en een aantal landen te kijken. We vertrokken om 08.15 vanaf ons hotel bewapend met onze magic bands met daarop de fastpassen voor Mission Space, Nemo en Soarin.

We begonnen onze tocht snel door de tassencontrole en op naar Test Track van Chevrolet. Hierin mag je een eigen auto ontwerpen en die wordt dan getest op een circuit en vergeleken in prestaties met de andere auto's van de personen die bij jouw zitten. De score viel heel erg mee. 1x eerste voor kwaliteit op moeilijke omstandigheden, 2x tweede voor snelheid en bewegelijkheid en 1x laatste voor milieubewustheid. Wij moesten strijden tegen vier dure sportauto's en wij hadden een grote off-road terreinwagen ontworpen met zwaailichten in het zwart/rood. Dus de score beviel ons goed.

Daarna gingen wij een rondje Epcot lopen met een bezoek aan de astronautentraining bij Mission Space. Je krijgt dan een rol toegewezen waarvoor je bent uitgekozen op je kwaliteiten. Nou ik weet niet wie die keuzes maakt, maar engineer was toch niet echt mijn specialiteit dacht ik zo. Daarna liepen wij via Illuminations naar het gebied genaamd 'The land'. We besloten om eerst maar onze fastpass voor Nemo te gebruiken en daarna rustig de tijd te nemen voor alle aquaria. Toen gingen we naar alle attracties over de Aarde. Bij zowel Living with the land, the circle of live als Soarin stond de Aarde centraal met alle problemen die wij veroorzaakt hebben. Tsja dan valt een score van 17 van de 100 bij Test Track op milieubewustheid misschien toch wel iets tegen of niet? De attracties zijn mooi gemaakt en de boodschap die het wil overbrengen is heel duidelijk. Al vroegen wij ons wel af waarom Disney wilt dat wij allemaal wind en zonne-energie gaan gebruiken als zij het zelf niet doen. Wij vonden Soarin uiteindelijk een beetje tegenvallen. De simulator met de film over Californië is mooi, maar wij hadden echt de gemiddelde wachttijd van 90 minuten vandaag er niet voor over.

Daarna besloten wij om de World Showcase af te gaan lopen. Wij begonnen aan de kant met Canada waar wij de mooie 360 graden voorstelling over het land bekeken en kwamen toen via Groot-Brittannië bij Frankrijk uit. Hier bezochten wij de filmvoorstelling over het land. De boodschap die men bij alle landen wilt overbrengen is dat je toch vooral hun moet bezoeken. Wij vonden het filmpje over Frankrijk erg grappig om te zien, omdat het uit de jaren 80 of begin 90 kwam. Tenzij de Fransen ineens weer allemaal gebruik maken van kleding en auto's uit die tijd. Ook herkenden wij veel punten in het filmpje.  Het meest bijzondere vonden wij echter dat ze van alles laten zien, maar er niet bijvertellen waar het is of hoe het heet. Daar hoorden wij de andere mensen ook over mopperen. Halverwege kwam er tot onze verbazing toch nog een stem bij die vertelden dat we bij Versailles waren aangekomen. Tsja dat was nou juist de enige die iedereen in de zaal zo'n beetje wel wist te herkennen. Er moet toch iemand zijn die hier over nadenkt of misschien juist niet natuurlijk.

Hierna vervolgden wij onze weg via alle landen en waren wij na onze bezoeken aan Marokko, De VS, Italië, China, Duitsland en Japan toch wel toe aan wat te eten. Uiteindelijk viel onze keus op de Duitse bierhallen. Waar wij heerlijk genoten hebben van schnitzel en bratwurst. Ohja en niet te vergeten alle Peter en Heidi's die er vrolijk rondhuppelen in hun kostuums. Dan ben je als Nederlander in Amerika en ga je nog Duits eten. Het moet toch niet gekker worden.

Kortom het was weer een heerlijke dag met veel belevenissen. Morgen staat Animal Kingdom op het programma. Wat ons dan weer opvalt lezen jullie dan wel weer.

Doeidoei




maandag 9 juni 2014

Uiteindelijk komt alles goed




Vandaag stond dan ook de eerste dag in het heerlijke Florida op het programma. Onze dag begon met een poging tot uitslapen. Al kwamen we allebei niet verder dan half 8. Toch een keurige tijd voor een eerste nacht hier. Het Caribbean Beach Resort is heerlijk en het bussysteem werkt goed. Rijden om de 20 minuten en ze komen zelfs altijd opdagen. Het hotel zelf ziet er prima verzorgd uit en de bedden slapen heel goed. Het personeel is heel vriendelijk en je ziet ze ook overal. Het centrale gedeelte Old Port Royal ligt op loopafstand met het heerlijke zwembad erbij.


Na het ontbijt zijn wij heerlijk relaxed naar Fantasia mini-golf gegaan met zowel de bus als met de boot. We moesten even wachten, maar toen kon het echte talent van allebei ten toon gespreid worden. Tenminste dat dachten wij. "Nee u heeft geen recht op een gratis ronde mini-golf" Klopte volgens ons niet. Wisten wij zeker. Maar omdat de dienstdoende guppenkop halsstarrig bleef volhouden en zeer overtuigd was van haar gelijk hebben wij toch maar betaald. Daar kunnen sommige politici nog eens een voorbeeld aan nemen. Het minigolfen was erg leuk en de baan is ook erg mooi aangelegd en onderhouden. Uiteindelijk bleek er ook een terechte winnaar te zijn en waren we maar één balletje verloren in het water. Er dreven er zoveel. Dit moet een record zijn geweest. Toen wij echter terugkwamen in de hotelkamer lag daar ineens een envelop met daarbij de tekst dat ze deze vergeten waren af te geven gisteren met daarin vouchers voor gratis mini-golf. Dus meteen maar het geld teruggehaald. Uiteindelijk komt alles goed.



Verder hebben wij vandaag lekker een hele tijd rustig rondgelopen in Downtown Disney of Disney Springs zoals het moet gaan heten en zijn wij geslaagd voor de eerste aankopen. naast het bezoeken van alle uitpuilende winkels hebben wij ook even de Starbucks, T-Rex en Planet Hollywood met een bezoekje vereerd. Eigenlijk verliep alles heel soepel. Zelfs onze ober Dave bij de T-Rex liep heel vrolijk fluitend in de rondte te dansen. Alleen was hij even vergeten dat hij allerlei tafels had die iets wilden bestellen. Toen het eten kwam smaakte het gelukkig wel erg goed. Vooral de Bronto burger, caesar salade en de Turkey burger gingen er goed in. Uiteindelijk komt alles goed.

Halverwege de dag besloten wij even om naar het Saratoga Springs resort te gaan met de ferry service. Het leek ons leuk om eens een ander resort te gaan bekijken en een tochtje met de boot sprak ons ook wel aan. Onze kapitein Lauren gaf een uitgebreide safety briefing van 10 minuten met alles wat er wel of niet mocht en met alles wat er wel niet mis kon gaan. Wij  begonnen ons toch een beetje zorgen te maken. Zo gevaarlijk kon het toch niet wezen dachten wij eerst. Na deze briefing kwamen we daar toch een beetje op terug. We begonnen al aan ijsbergen te denken. Toen onze kapitein dan eindelijk had besloten dat het veilig was op het woeste meer van Disney vertrok de boot. De aanlegsteiger in Downtown Disney is een hele brede. Hier kan zo'n beetje iedereen wel aanleggen. Dit bleek bij het Saratoga Springs resort toch anders te wezen. Het resort heeft een kleine aanlegsteiger en dat heeft Lauren geweten. Poging 1 Nee helaas, 2 oei bijna, 3 nee weer mis, 4 nee weer er voorbij, 5...., 6..... Na ongeveer 15 minuten was het onze kapitein dan toch gelukt om veilig de kade ter bereiken. Uiteindelijk lukt alles. Nu begrepen wij waar al die veilige briefings voor nodig waren. Het Saratoga is in onze ogen een mooi resort, maar wij vonden het niet echt gezellig overkomen. Wij vinden het Caribbean dan ook wel gezelliger ogen. Gelukkig maar.

Morgen gaan wij naar Epcot en dan wachten ons vast weer bijzondere verrassingen.